Met een brede grijns komt hij naar me toelopen. Hij is, als altijd, mooi op tijd op het schoolplein. ‘Ik heb een prijslijst gemaakt.’ Ik vraag om iets meer tekst en uitleg en al snel wordt me duidelijk dat hij tijdens de lockdown heeft bedacht dat hij de plaatselijke fietsenmaker graag wil helpen op de zaterdagmiddag. Hij heeft zelf al bedacht wat de klanten hem mogen betalen. Tijdens de weken van online onderwijs kwam hij af en toe naar de noodopvang. Kinderen uit allerlei groepen in zijn lokaal, aandacht moeten delen, zelfstandig werken aan taken. Het ging moeizaam. Ook thuis.

Er komen een paar klasgenoten bij ons staan, ze luisteren naar ons gesprekje over de prijslijst, een baantje in een echte winkel, maar zeggen niets. De dag verstrijkt en wanneer we de dag afsluiten weet hij me nog toe te fluisteren dat hij me morgen de prijslijst laat zien. Het voelt als een fijn geheim. Ik kijk hem na en bedenk dat het toch echt heerlijk is om de leerlingen weer op school te zien.

Tijdens de weken van online lesgeven viel het me al snel op dat vaak dezelfde kinderen thuis niet aan het werk gingen. Wél als ze even contact hadden gehad met hun juf of meester, maar zonder externe coaching en controle gebeurde er weinig. Naar ouders, áls ze er al waren, werd vaak niet geluisterd en online hulp vragen bleek vaak een onmogelijke opgave in hun ogen. Enkele leerlingen omschreven het gevoel wat ze hadden wanneer ze alleen aan de keukentafel zaten en de opdrachten moeilijk vonden. Ik werd er zelf bijna droevig van.

Elke leerling kwam weer op school met een andere beginsituatie. Het bracht mooie gesprekken op gang met de leerlingen. Veel kunnen zelf goed aangeven wat ze fijn vonden tijdens de weken thuis, maar ook wat ze het meest hadden gemist. Echt contact werd veel genoemd.

De volgende ochtend krijg ik al snel de prijslijst te zien. Hij is zichtbaar trots. Hij vraagt of ik zelf mijn band wel eens plak. Ik moet eerlijk toegeven dat dit al jaren gelukkig niet nodig was. ‘Je kunt het zeker niet, geeft niets hoor, ik doe het voor 50 cent!’ Deze prijs staat inderdaad vermeld bij het onderdeel ‘band plaken’. Wanneer hij de prijslijst, op posterformaat, laat zien aan het meisje waar hij goed mee op kan schieten weet zij hem te wijzen op een vergeten letter. Plakken klinkt toch beter dan plaken. Hij verbetert meteen. Ik hoor hem de spellingregel hardop toepassen wanneer hij er een extra letter tussen propt.

Wanneer het nuttig is worden ze ineens toegepast.

Misschien laat dit heerlijke kind dit jaar geen gemiddelde groei zien. Maar welk kind wil gemiddeld zijn. Zelfstandigheid, creatief nadenken en doelgericht bezig zijn wordt niet gemeten. Wel gezien. Voor de toekomstige fietsenmaker ligt er een mooie toekomst.

Vol kansen.

---------------

Danielle Buffinga-Douma (instagram: _jufb_) is leerkracht op de GBS Rehoboth in Groningen en vaste columnist voor PrimaOnderwijs.


Plaats een reactie
Dit veld is niet juist ingevuld
Dit veld is niet juist ingevuld
Dit veld is niet juist ingevuld
Dit veld is niet juist ingevuld

Bezig met laden... Bezig met laden...

Blijf op de hoogte

Meld je aan voor de PrimaOnderwijs nieuwsbrief

Blijf op de hoogte

PrimaOnderwijs.nl maakt gebruik van cookies

Wij vragen uw akkoord voor het gebruik van cookies op onze website. Sommige cookies plaatsen we altijd om de website goed te laten werken. Ook plaatsen we altijd een cookie om volledig anoniem het gebruik van onze website te analyseren. Onze website maakt van meer cookies gebruik die niet noodzakelijk zijn, maar wel nuttig. Zodat u bijvoorbeeld berichten kunt delen op social media. Door op 'Akkoord' te klikken ga je akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer informatie is beschikbaar in ons cookiebeleid.

OK Toestaan Weigeren Lees voor meer informatie onze privacyverklaring privacy » Privacy- en cookiebeleid