Column Sander: Verandermoe

Ik lees in diverse onderzoeken dat zeker de helft van de leraren ‘verandermoe’ is. En dan vooral de vijftigers. Tja, die vijftigers. Zijn dat niet gewoon intern gepensioneerden en conservatieve critici? Dat eerste: soms wel inderdaad, en dat is niet best. Dat tweede: soms ook inderdaad, en daar is niks mis mee. Conservatief betekent immers: behoud het goede. 

Ik ga hier een lans breken voor de vijftiger en ik heb mandaat, want ik bén vijftiger! En ik bedoel dan natuurlijk de actieve en betrokken vijftiger die gewoon bijschoolt, niet verzuurd is en nog steeds dol is op pubers. Die al differentieerde en formatief handelde voordat we die termen hadden uitgevonden. Die ook écht dertig jaar ervaring heeft, en niet twee jaar ervaring plus achtentwintig jaar recycling. En die snapt dat niets voor altijd is.  

Wij zijn de generatie leraren die werkelijk volledig is platgebombardeerd door vernieuwingen, herzieningen en stelselwijzigingen. En niet altijd met het gewenste resultaat om het maar eens diplomatiek te brengen. Deze veranderingen waren vaak politiek gemotiveerd, geboren uit wensdenken of gebaseerd op ongefundeerde onderwijsfilosofieën. Hoe zag dat er uit? 

Medio jaren negentig startten wij vers van de opleiding midden in de invoering van de Basisvorming. Kansloos natuurlijk, dus het werd dan ook rap weer afgeschaft. Intussen werd de Tweede Fase voorbereid en ingevoerd: een heftige stelselwijziging, met inmiddels ontelbare aanpassingen. De eerste lichting Studiehuis was nog maar nauwelijks begonnen of de tweede grote stelselwijziging werd ingezet: de fusie van vbo en mavo tot vmbo. Inclusief de hele reeks wijzigingen tot vandaag aan toe.

Ergens midden in onze loopbaan kwam daar ineens de verplicht vrijwillige Maatschappelijke Stage, die bij de eerstvolgende verkiezingen weer subiet overboord ging. En dan de laatste drie jaar. Burgerschap in de les, taalvaardigheid in de les, en voordat je daar als sectie ook maar een uurtje over hebt kunnen nadenken staat de allernieuwste herziening van zowel de kerndoelen als de eindtermen voor de deur. En dat terwijl we nog aan het bijkomen zijn van alle energie die we gestopt hebben in het in elkaar klussen van De Nieuwe Leerweg; die inmiddels ook alweer is afgeschaft. 

Intussen hebben wij al deze toestanden doorstaan in een klimaat waarbij ict haar intrede deed. En ook hier zien we alweer: het heeft niet het beoogde en zo bejubelde effect. Integendeel zelfs. 

Dus bij de aankondiging van Het Nieuwe Curriculum ontploften vooral de vijftigers.

Wij vijftigers willen echt wel. Maar wij hebben nou eenmaal de ervaring van een eindeloze reeks van vooral zinloze, mislukte en opgelegde vernieuwingen. Zet ons daarom niet weg als stelletje terpentijnpissers, maar gebruik onze ervaring! Wees zuinig op ons!

Sander van Veldhuizen