Sinds onze gewaardeerde collega Paul met pensioen is, en zijn rechterhand Asghar naar een andere school is vertrokken, ben ik veelvuldig in ons mooie technieklokaal te vinden. Samen met collega’s Peter en Jolanda proberen we de erfenis die er lag zo goed mogelijk op te pakken en richting te geven. En hoewel Paul echt wel tijd heeft gestopt in de overdracht -zo stond ik een paar keer in mijn vrije tijd met hem achter de draaibank- bleef ik toch achter met wat open eindjes.
Vanuit mijn achtergrond als timmerman ben ik in de technieklessen van nature meer gericht op de houtbewerking. De zogeheten comfortzone. Ik kan er erg van genieten om samen met de leerlingen te zagen, schaven, schuren, schroeven, boren en ga zo maar door. Sinds wij meer gericht zijn op betekenisvol en levensecht leren hebben wij ook veel meer handgereedschap in huis en daar wordt door iedereen volop van geprofiteerd. En toch bleef er iets knagen…..
Naast houtbewerking (en fietstechniek) bieden wij namelijk ook metaalbewerking aan en daar was winst te behalen! En dus vertrokken Peter en ik naar de andere kant van het land om ons bij te laten scholen op dat vlak. Het werd een cursus waarvan je meteen kon zeggen: waarom heb ik dit niet eerder gedaan? De docent (bij hem was metaalbewerking duidelijk zijn comfortzone) liep alle aspecten door van zijn lokaal en hielp met het snappen en afstellen van de verschillende instellingen. Het liefst reed ik gelijk terug naar ons eigen lokaal om te kijken of het met onze machines ook zo werkte. Eindelijk kon ik mij die laatste paar procenten eigen maken die ik nog nodig had als het op kennis over de machines aankomt. Bovendien beloofde de docent dat je door goede lessen de leerlingen als vanzelf gemotiveerd zou krijgen.
De volgende dag moest er weer gewerkt worden en had ik meteen goed oefenmateriaal tot mijn beschikking, namelijk de leerlingen uit de vierde klas. Het werd een (praktijkonderwijs) feestje. Dani zette ik aan het werk met de elektrische afkortzaag voor metaal. Hij ging het water- en oliemengsel verversen en het apparaat weer helemaal startklaar maken. Vic ging aan de slag op de knipbank om een voorraad plaatjes aan te leggen.
Bent ging een oefening maken op de puntlasmachine, en had nog nooit zo gemotiveerd gewerkt. Dat werken is belangrijk, dat weten we allemaal. Maar door mijn cursus had Bent niet alleen hard gewerkt, maar ook iets geleerd. Hij verstond de taal van metaal, merkte ik op. Ik was trots op hem, maar deze keer stiekem nog iets trotser op mezelf.
Meester - Stefan
@meesterstefan_hrlm


Bezig met laden...