Als je wilt gaan solliciteren is het handig als je beschikt over diverse vaardigheden. Misschien voor de meeste mensen een gegeven, iets waar je niet wakker van hoeft te liggen. Maar wat als je een achterstand hebt op het gebied van taal? Wat als je moeite hebt met sociale situaties? Wat als je moeite hebt met mensen aankijken?
Bij leerlingen van het praktijkonderwijs is dit vaak het geval, daarom bieden wij bij ons op school al jarenlang sollicitatietrainingen aan voor de leerlingen in de bovenbouw om sollicitatiegesprekken te oefenen in de praktijk. Afgelopen week was het weer zover. Voor deze training komen professionals uit het werkveld naar ons toe om samen met de leerlingen gesprekken te oefenen. Uit ervaring weten wij dat dit voor de leerlingen vaak spannend is, maar vergeet de professionals niet! Die zijn echt wel iets gewend, maar ook zij zijn op een bepaalde manier nerveus. Wat voor groep krijg je voor je? Zijn ze gemotiveerd om te leren? Of zijn ze juist passief en weinig enthousiast? Een van de professionals deed HR werk, leg dat maar eens uit in begrijpelijke taal.
Er ontstond in mijn groep op een gegeven moment een grappige situatie. Een van de trainers stelde wat vragen en kwam toen bij Omar terecht. Het probleem was echter dat Omar niet heel duidelijk sprak. Waarschijnlijk een combinatie van zenuwen en praten met iemand die je nog niet zo goed kent. De trainer vroeg Omar waar hij op dit moment stage aan het lopen was. Zijn antwoord: “Bij een autogarage.” Tot zover geen probleem. Daarna vroeg de trainer wat hij bij die stage mocht doen en wat hij het leukste vond. Het antwoord van Omar was kort en binnensmonds: “Kleine beurtje, mevrouw.” De trainer verstond het niet gelijk en vroeg of hij het antwoord wilde herhalen. “Kleine beurtje, mevrouw”, was opnieuw zijn antwoord, terwijl hij naar de grond keek.
Er ontstond verwarring. Wat zei hij nou? De trainer keek mij aan in de hoop dat ik het wel had gehoord en wist wat ‘kleine beurtje’ betekende. Intussen kleurde het hoofd van Omar roder en roder. Een klasgenoot bood gelukkig snel uitkomst. “Hij bedoelt auto’s een kleine beurt geven, mevrouw. U weet wel, onderhoud.” “Ooooh”, zei de trainer, “nu snap ik je! Wat leuk!”
Even later zat Omar tegenover de twee professionals uit het werkveld om daadwerkelijk dat sollicitatiegesprek te oefenen. Hij deed het fantastisch. Leerlingen in de klas beoordeelden hem op verschillende onderdelen en zagen hem onder andere begroeten met een stevige hand, vragen stellen, de trainers aankijken en heel gemotiveerd overkomen om de baan te krijgen. Ik mocht als mentor van een klein afstandje meegenieten van dit mooie tafereel.
Aan het einde van het gesprek kreeg Omar opnieuw de vraag wat hij het liefste deed als hij de baan zou krijgen.
“Je weet toch, mevrouw. Kleine beurtje geven”.
Hoe kun je deze jongen nou níet aannemen.
Meester Stefan
@meesterstefan_hrlm


Bezig met laden...
Reacties