Kun je het jezelf voorstellen? Dat je niet durft uit te spreken op welke school je zit? Sommige van onze leerlingen hebben dat. Het praktijkonderwijs is nou eenmaal het ‘laagste’ advies dat je kan krijgen vanaf de (reguliere) basisschool en daar mag je niet ‘trots’ op zijn. 

Mijn zoon zit nu in groep 8 en is volop bezig met vervolgonderwijs. In het begin van het jaar had hij de niveaus nog niet helemaal scherp en kwam hij thuis met een vraag: ‘Pap, mijn vrienden zeggen dat Pro een goed advies voor mij zou zijn, wat is dat eigenlijk, Pro? Het klinkt wel goed!’ Zijn klasgenoten wilden hem natuurlijk in de maling nemen, maar het zegt wel iets. Het Pro heeft geen goed imago.

Vanaf dat moment kon hij wel plaatsen op wat voor een school papa werkt. Dat Pro staat voor praktijkonderwijs. Dat Pro ook je advies kan zijn, net als mbo, havo enzovoort. Het liefst zou hij naar het Pro willen, zegt hij weleens, want daar maak je gave dingen.

Hoe mooi is het dat de kansen aan het keren zijn. Er moeten huizen gebouwd worden, maar we hebben nauwelijks de handjes om de stenen te metselen of de kozijnen te schilderen. We vergrijzen in rap tempo, maar missen de mensen om ons te verzorgen als dat nodig is. De horeca schreeuwt straks weer om personeel. Allemaal plekken die ingevuld zouden kunnen worden door leerlingen van het Pro. Ze zijn ontzettend waardevol en onmisbaar, maar realiseren zich dat helaas nog zo weinig. 

Iemand die zich dat wél terdege beseft, is Jens. Jens heeft gouden handjes en gaat daar, geloof mij maar, later veel geld mee verdienen. En nog veel belangrijker, hij gaat doen waar hij blij van wordt. Toen Jens vorig jaar in de eerste klas zat en wij kennis met hem maakten, liep hij gelijk het technieklokaal binnen, zijn passie. Ik kan het mij nog goed herinneren, want ik stond daar toen ook. Hij keek naar de twee splinternieuwe lascabines, dook daar naar binnen en vroeg mij het hemd van het lijf. ‘Meneer, wanneer gaan we lassen? Wat heeft u staan? MIG/MAG, of TIG? Ik heb dat thuis ook allemaal. Wat doet u het liefst?’

Best lastige vragen als je zelf nog niet kan lassen….

Dit voorval schreeuwde om actie. Een jaar later zit ik, terwijl ik dit schrijf, na te genieten van een tweedaagse lascursus samen met mijn techniekkompaan mw. De Vries. Want je bent nooit te oud om te leren, toch? Weer een vaardigheid in onze eigen vakinhoudelijke gereedschapskist. 

Hopelijk kom ik komende week Jens nog tegen in de school. Dan kan ik hem vertellen dat MIG/MAG-lassen toch echt mijn favoriet is ;-)

Meester Stefan
Instagram: @meesterstefan_hrlm

Deze blog is verschenen in PrimaOnderwijs nr. 3 'Een leven lang leren'

De nieuwste artikelen wekelijks in je mail? MELD JE AAN voor de PrimaOnderwijs nieuwsbrief.

 

Niet alle velden zijn goed in gevuld. Controleer je gegevens en probeer het opnieuw.
Er is iets mis gegaan met het versturen van je aanmelding. Probeer het later nog een keer.
Bedankt voor je reactie
Plaats een reactie
Dit veld is niet juist ingevuld
Dit veld is niet juist ingevuld
Dit veld is niet juist ingevuld
Bezig met laden... Bezig met laden...

Blijf op de hoogte

Meld je aan voor de PrimaOnderwijs nieuwsbrief

PrimaOnderwijs nieuwsbrief

Ontvang één keer per week de nieuwste artikelen van PrimaOnderwijs in je mail!



Privacy Statement is van toepassing

PrimaOnderwijs.nl maakt gebruik van cookies

Wij vragen uw akkoord voor het gebruik van cookies op onze website. Sommige cookies plaatsen we altijd om de website goed te laten werken. Ook plaatsen we altijd een cookie om volledig anoniem het gebruik van onze website te analyseren. Onze website maakt van meer cookies gebruik die niet noodzakelijk zijn, maar wel nuttig. Zodat u bijvoorbeeld berichten kunt delen op social media. Door op 'Akkoord' te klikken ga je akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer informatie is beschikbaar in ons cookiebeleid.

OK Toestaan Weigeren Lees voor meer informatie onze privacyverklaring privacy » Privacy- en cookiebeleid